Pasywacja nierdzewki

Chemiczne odtworzenie warstwy pasywnej na stali nierdzewnej dla przywrócenia pełnej odporności korozyjnej.

Pasywacja nierdzewki to obróbka chemiczna, najczęściej kwasem azotowym lub cytrynowym, która usuwa zanieczyszczenia żelazem z powierzchni i odtwarza warstwę tlenkową chroniącą stal przed korozją. Jest zalecana po cięciu, spawaniu i obróbce mechanicznej, które mogą naruszyć warstwę pasywną. Krawędzie cięte azotem są czyste, lecz spoiny i strefy wpływu ciepła wymagają trawienia (pasty trawiące) i pasywacji. Materiałowo dotyczy stali austenitycznych i duplex. Proces przywraca pełną odporność korozyjną szczególnie w środowiskach chlorkowych. Pasywacja jest kluczowa dla instalacji spożywczych, farmaceutycznych i morskich. Pomija się ją tam, gdzie odporność nie jest krytyczna. To częsty etap wykończenia detali nierdzewnych.